Rozwój kariery
Budowanie kariery pracowników wewnątrz firmy
Pogoń za karierą bywa trudna i - niestety - często wpływa niekorzystnie zarówno na zawodowe, jak też pozazawodowe obszary naszego życia. Choć epokę wyścigu szczurów mamy już za sobą, to labilny rynek wciąż zmusza pracowników do nieustannego walczenia o swoje i inwestowania w siebie.
Trzecią kotwicą jest uwarunkowanie na autonomię, czyli niezależność. Osoby tak ukierunkowane najchętniej prowadzą własne biznesy i rzadko stają się pracownikami pełnej zasad i reguł korporacji. Nie lubią, kiedy narzuca im się cokolwiek, nawet godziny pracy. Nie są zainteresowani awansami, chyba że prowadzą one do zwiększenia autonomii. Osoby te niechętnie biorą udział w szkoleniach. Mają wrażenie, że same dojdą do rozwiązania problemu (jeśli w ogóle go zauważą). Najlepiej rozwijać takie osoby dając im jak największą samodzielność w działaniu, rezygnując z narzucania czegokolwiek, czy systematycznego rozliczania. Osoby te nie czują się dobrze, kiedy są publicznie chwalone. W ogóle nie oczekują tego typu wzmocnień. Nie zależy im także na feedbacku. Trudno też wydobyć od nich informację
zwrotną.
Czwarta kotwica to ukierunkowanie na styl życia. Ten model rozwoju kariery opiera się na życiu osobistym. Osoba tak ukierunkowana będzie poszukiwała pracy umożliwiającej jej godzenie życia prywatnego z zawodowym. Szczególnie ważne dla takiej osoby będą warunki związane z czasem pracy, np. praca w niepełnym wymiarze lub elastyczny czas pracy. Dla takiej osoby zwykle rozwój osobisty ma średnie znaczenie, a z biegiem lat bardziej cenią sobie więcej czasu wolnego, niż więcej odpowiedzialności. Chętnie uczestniczą w szkoleniach, jeśli są organizowane w godzinach pracy. Chętnie dzielą się wiedzą i doświadczeniem. Są raczej ufne, ale nie zawsze lojalne z punktu widzenia pracodawcy.
Piąta kotwica to ukierunkowanie na wyzwania, przejawiające się w dążeniu do osiągania celów i przezwyciężania problemów. Osoby z taką kotwicą to nieustanni gracze, którzy prowadzą korporacyjne gierki. Dążą do nieustannego poszerzania wiedzy i uzyskania przewagi nad konkurencją. Podejmują się zadań trudnych i problematycznych, kierując się dewizą: wszystko albo nic i na ogół osiągają wszystko. Są motywowani przez problemy, które stają się dla nich wyzwaniem, aktywizującym do działania z pełnym zaangażowaniem. Ich ścieżka kariery to kamienie milowe, coraz większe i coraz trudniejsze do przejścia.
Szóstą kotwicą jest ukierunkowanie na bezpieczeństwo i stabilność. Taka osoba preferuje pracę, gdzie wszystkie wymagania są jasne, a wyniki łatwe do przewidzenia. Cieszy się z możliwości awansu, jeśli nie będzie wiązał się ze zwiększeniem zakresu odpowiedzialności i koniecznością podejmowania ważnych decyzji, czy wyzwań. Osoby tego typu, z uwagi na dużą ostrożność, bywają postrzegane jako pozbawione ambicji.
Siódmą kotwicą jest ukierunkowanie na poświęcenie dla idei. To charakterystyczne dla osób głęboko wierzących w coś, dzięki czemu świat stanie się lepszy. Dla tych pracowników nie ma znaczenia ani stanowisko, ani wysokość wynagrodzenia, ale możliwość naprawiania świata, poprzez wcielanie w życie ich racji i przekonań. Osoby takie często udzielają się jako wolontariusze lub angażują w działalność organizacji charytatywnych. Trudno mówić o rozwoju ich kariery, gdyż na ogół nie robią żądnej kariery, tylko trwają wraz ze swoją ideą.
Ostatnią – ósmą kotwicą – jest ukierunkowanie twórcze. Siłą napędową takich osób jest możliwość wprowadzania do życia innych ludzi nowych rozwiązań, udoskonaleń. Osoby te mają wysoką samoocenę i są przekonane o swoich możliwościach, potencjale i sile. Ich kariera powinna wiązać się z uznaniem społecznym, docenianiem, chwaleniem publicznym ich pomysłów (wraz z wyraźnym podkreśleniem zalet i osiągnięć pomysłodawcy).
Wszystkie omówione kotwice, mimo iż są stosunkowo trwałe, to w miarę rozwoju człowieka, jego doświadczeń i wpływu szeregu czynników wewnętrznych i zewnętrznych ulegają pewnym zmianom, przez co pracownik nabywa cech jednego dominującego i najczęściej dwóch uzupełniających imperatywów. Podczas planowania kariery warto uwzględnić ścisłe ukierunkowania człowieka z jego osobowością. Warto także wziąć pod uwagę fakt, że kariera zbudowana w jednej firmie musi zderzyć się z karierą człowieka w ogóle, co istotnie wpływa na jej rodzaj.
Zgodnie z teorią Drivera, w przedsiębiorstwach możemy mieć do czynienia z czterema głównymi rodzajami karier: karierą przejściową (nietrwałą, charakterystyczną dla osób często zmieniających pracę i stanowiska), karierą trwałą (charakterystyczną dla profesjonalistów, którzy z zapałem wykonują tę samą prace przez całe życie), karierą liniową (z zaplanowanym systemem kolejnych awansów, np. menedżerska ścieżka kariery) i karierą spiralną – najbardziej charakterystyczną we współczesnych przedsiębiorstwach, gdzie pracownicy przenoszeni są w ramach wewnętrznych przesunięć na różne stanowiska pracy.
Magdalena Pajewska
Prezes Zarządu
Competitive Skills Sp. z o.o.
Oferty Pracy
|
nr 4(143)2014  Zobacz więcej na temat: twoja kariera | rozwój kariery |
|
